De "Top of the world Highway" doet zijn naam wel eer aan , het gaat op en neer over door bosbranden geteisterde gebieden , op de toppen van de bergen en zo te zien zijn er in de verre omtrek geen bergen te vinden die hoger zijn. Maar ja ik moet niet klagen want ik moet zo nodig overbodige kilo s meeslepen. Halverwege mijn rit deze dag van Tok naar 40 mile campground word ik ingehaald door een nederlander met vrouw/vriendin in een camper met daarachter een schuur op wielen als ik even staat uit te puffen langs de kant van de weg. Michael en Susan . Hij heeft jarenlang gewerkt op een luxe jacht van een of andere rijke nederlander (toch niet mijnheer Zeeman ?) Dat verdient blijkbaar goed want na zijn camper heeft hij nog 2 huizen in Amerika en zij brengen nu hun tijd door met reizen naar alle windstreken van Canada en Amerika. Niet naar Mexico ,dat vindt zij te eng. Binnen in de "schuur " staat een Ultralight vliegmachine die hij naar zeggen regelmatig gebruikt .. Over eng gesproken, als je de grens met Amerika naar Mexico wil passeren wordt je dat in alle ernst ontraden door de Amerikanen omdat de Mexicanen gevaarlijk zijn. Over boter op het hoofd gesproken, als het ergens gevaarlijk is met schietincidenten is het Amerika wel. Terwijl de Mexicanen op hun beurt weer zeggen dat in Guatemala alleen maar bandieten wonen enz.enz.
Onderweg kom ik nog door het gehucht Chicken alwaar ik geniet van een verdiende pauze. Dit dorp kent nog een leuke anekdote , in de tijd van de eerste inwoners wilde men het dorp Ptarmigan (is een wilde kip) noemen maar omdat niemand van de inwoners wist hoe je dat moest schrijven is het maar bij Chicken gebleven.
Dawson City ademt nog de sfeer uit van het goudzoekersstadje van weleer , met z'n onverharde straten , die na een regenbui in een modderpoel veranderen en met aan weerszijde houten plankiers om je voeten droog te houden, zijn de huizen haast nog in dezelfde staat als uit de tijd van de goldrush. Het is haast niet voor te stellen dat dit oord in 1899 in 2 jaar tijd van een gehucht van niks uitgroeide tot een stad met 100.000 inwoners. Ik heb een foto gezien van een menselijke "ketting" van goudzoekers die in barre winteromstandigheden een besneeuwde berg bedwingen in hun zucht naar goud en rijkdom met vaak 50 kilo op hun rug , op weg naar Dawson City.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
hallo sjaak
we volgen met belangstelling je
route en zien uit naarje volgende
bericht
goeie reis.
ad en annie
Hey Cowboy !
Genoeg water daar zo te horen ! Zowel stromend als gemengd met klei. Dus.......
Tijd om die hengel uit de fietstas te halen en een klinkhamer te lanceren!
Met regen bijten ze beter. Zeggen ze. Maar ze hebben geen gelijk. Trek die hele sloot maar leeg en eet smakelijk !
Groeten vanuit een bewolkt Utrecht,
Hugo
Post a Comment