NR 8 23-07-2007 Prince George

Vanuit Whitehorse maak ik nog een trip naar Skagway , eerst met de bus en daarna volgen we met een treintje het oude traject uit 1900 dat werkelijk spectaculair is . In de diepte onder je zie je de oude Chilkoot Trail uit de tijd dat de spoorlijn er nog niet was en die gebruikt werd door de eerste goudzoekers . Verder is Skagway een plaats van niks en toch liggen er twee grote cruiseschepen voor anker , waaronder de nederlandse "Volendam " en dat is waarschijnlijk voor het feit dat de eerste goudzoekers hier aan land kwamen en  er wel 70 juwelierswinkels (iemand had die geteld ) zijn , anders kan ik het niet verklaren  en , ach ja , eigenlijk is het wel een idylisch plekje.

In Prince George zoek ik het adres op van Pirri Elliot die mij op de camping van Inuvik uitnodigde in het geval ik door Prince George zou komen. Met de auto maken wij een rondrit door de stad en s'avonds laat hij mij een film zien over de manier van bomenkappen zoals dat vroeger gebeurde. Nou denk ik bij bomenkappen niet verder dan zagen en omvallen maar ten eerste zou de gevelde boom beschadigen of de stam zou zelfs kunnen breken zodat het hout waardeloos wordt ,ten tweede zouden de omringende bomen ook beschadigd kunnen worden doordat de gevelde boom andere meeneemt in zijn val.
Dus wat deed men om een boom van pakweg 60 meter hoog te vellen , een waaghals klom in de boom naar boven en onderweg zaagde hij alle takken eraf , onder de top gekomen zaagde hij de top eraf en dat was niet zonder risico want wanneer de top afbrak ( helemaal doorzagen kon niet ) stond de stam met arbeider bovenin te trillen als een rietje in een november storm. daarna stak hij doodleuk een sigaretje op en klom naar beneden waarna de stomp geveld kon worden.

Als ik de volgende dag aan vertrekken denk komt er een spaak in het wiel in de vorm van een overbuurman. Als die hoort van mijn aanwezigheid organiseert hij een BBQ voor mij die avond en moet ik over mijn reis vertellen . Als wij in NL over BBQ'en praten dan bereiden en eten wij buiten maar hier bereiden zij buiten en eten zij binnen ,wat wel zo prettig is want de temperatuur  is niet zo aangenaam om buiten te zitten.

Nu ik het echte "berenland" achter me heb , hoewel , overal zijn beren hier maar met berenland  bedoel ik het gedeelte van Canada  zoals de Dempster Hwy. en de Cassiar Hwy. kan ik even terugblikken op die periode . Ik moet zeggen dat het toch wel een beklemmend gevoel geeft als je in de wetenschap verkeert dat bij wijze van spreken achter iedere struik zich een beer kan bevinden. Als je wild kampeert moet je altijd rekening houden met het feit dat er een nieuwsgierige beer op visite kan komen .  Als je eenzaam en alleen op een camping staat ben je er altijd van bewust dat er beren kunnen komen omdat zij weten dat een camping voedsel betekent voor hen .Dat geeft voortdurend spanning dat je geen moment loslaat . Toen ik op de Thombstone campground overnachtte , aan het begin van de Dempster Hwy. heb ik s'avonds met een Ranger en enkele andere mensen een Trail gewandeld om naar beren te speuren en als je met een groep bent is het niet zo beklemmend als wanneer je alleen bent . Je waant je als het ware anoniem , de eventuele beer kan ook een ander pakken en dat geeft toch een schijn veiligheid .
Eten onderweg doe ik ook niet uitgebreid omdat je nooit weet of er een beer in de buurt is die op de kookgeur afkomt en daarom heb ik veel tortilla`s gegeten op de Dempster Hwy. en de Cassiar Hwy. die ik met pindakaas of chocopasta besmeer en daarop een notenmengsel strooi. Mocht er een beer op afkomen dan doe je nog niks natuurlijk ,je hoopt maar dat de situatie zich vanzelf oplost zoals die morgen op de Cassiar Hwy . Ik kom aan fietsen en plots zie ik 20 m vòòr me een beer in de wegberm neuzen . Ik stop en wacht tot hij uitgeneusd is maar na 5 min is hij nog steeds aan het neuzen en keurt mij al die tijd geen blik waardig . Nou ja , toen ben ik er maar langs gefietst want ik moet helemaal tot aan Argentinie tenslotte . Maar hoe korter je op een locatie blijft hoe beter is mijn opinie . Alleen tortilla is eenzijdig maar allee , het is hooguit voor een week en een beetje afzien is ook geen schande ,dan ga je een lekkere maaltijd beter waarderen. Onderlaats luisterde ik een gesprek af onder 2 mannen, die hadden het over een gelegenheid waar je kon eten en toen de ene man zei tegen de andere dat je er alleen belegde broodjes kon bestellen zei die andere man heel teleurgesteld   "o, alleen maar belegde broodjes , niks anders ? " en toen dacht ik , het moet niet gekker worden ,er zijn zat dagen voorbijgegaan dat ik daar een moord voor zou doen . De mensen zijn zo blasee tegenwoordig , niets is goed genoeg meer.

De twee maanden dat ik in Alaska en Canada ben hebben mij geleerd dat de weidsheid en ruimte hier iets doen met je geest en je doet beseffen wat vrijheid is . In tegenstelling tot de Alpen b.v. ,waar je altijd opgesloten zit tussen de bergen , heb je hier altijd riante vergezichten .
Mensen zijn altijd al bezeten geweest van hoge bouwwerken en bergen omdat je vandaar een uitzicht heb die je elders niet heb . Nederlanders b.v. betalen om de Dom in Utrecht te beklimmen of de euromast in Rotterdam  en ik ken mensen die de Pacific Crest Trail in Amerika voor even verlieten om via een omweg naar de top van de Mount Whitney te lopen ,speciaal voor het uitzicht .
De ruimte hier geeft mij het gevoel van vrijheid ,een bevrijding van de dingen waarvan je als mens altijd gedacht had dat je niet zonder kon . Hier heb ik geen auto nodig  , ik doe alles op spierkracht . Hier heb ik geen benzine nodig om mijn auto aan de praat te houden . Hier geen allesbepalende klok die je leven beheerst . Hier hoef je geen toneel te spelen , je kan jezelf zijn . Ik kan gaan waar ik wil en wanneer .Kortom , ik vind hier het overweldigend gevoel van vrijheid , vrijheid waarnaar ieder mens verlangt  of op zoek is .