NR 18 25-07-2007 Guanajuato

Het centrum van Zacatecas (119.000 inwoners op 2445 m hoogte) bereik ik na een eindeloze , weliswaar geleidelijke klim die ver de stad invoert en waar je in een heksenketel je weg moet zien te vinden . Ik heb ditmaal uit mijn Lonely Planet boek een Hostel gekozen maar ik begin te twijfelen of ik het ooit zal vinden ,maar na een paar maal vragen sta ik toch voor de deur. Omdat ik geen zin heb om mijn bagage en fiets 3 etages met nauwe trappen op te sjouwen neem ik een 'dormitorio' op de 1e etage. Dormitorio wil in dit geval zeggen dat je meerdere mensen op een kamer slaapt en de 2e  nacht heb ik een beetje spijt van mijn keuze als een snurker me uit mijn slaap houdt.
Hier onmoet ik Ezra Teter,een Texaan uit Austin (USA) die de dag na mij arriveert en ook met de fiets op weg is naar het barre zuiden en via hem leer ik wat lekker is om te eten omdat hij meer ervaringen heeft met Mexico dan ik . Blijkbaar is hij niet bang dat zijn fiets gestolen wordt want hij legt hem buiten vast aan een paal , ik zet mijn fiets naast mijn bed .

Zacatecas is een bruisende stad met zeer steile straatjes waarvan ik gelukkig maar een daarvan hoef op te fietsen. Ze hebben een prachtige Kathedraal die met UNESCO gelden is opgeknapt en als je buiten voor de gevel staat zijn de  uiterste linker en  rechterkant vrij glad en sober uitgevoerd en eindigt in een klokkentoren maar het midden daarvan daarentegen is een uitspatting van gekruld, gedraaid en bewerkt natuursteen. Alleen jammer dat er binnen spaarlampen worden gebruikt die een koud licht verspreiden, wat afbreuk doet aan het interieur maar daar hebben alle kerken in Mexico last van , blijkbaar hebben zij korting verworven door groot in te kopen !

Er is ook een door Zwitsers geinstalleerde (en ik hoop ook het onderhouden )
kabelbaan die naar de top van de Cerro de la Bufa voert, een ritje van ong.7 min. en vanaf dit hoge punt heb je een briljant uitzicht over de stad waar op dat moment groot feest is en alles wat muziek kan maken en verenigd is loopt mee in de parade door de stad en vanaf mijn hoge post is de muziek luid en duidelijk te horen.
Ook is er een mijn in Zacatecas die niet meer in gebruik is en waar je een rondleiding kan krijgen. Het is de Mina el Edèn die na 400 jaar gebruik in 1950 gesloten is en waar een discotheek in gevestigd is , volgens de gids de enige ter wereld.

De natuur is niet echt overweldigend tot nog toe, het valt me een beetje tegen maar misschien heb ik de verkeerde route genomen . Meestal is er veel verkeer op smalle wegen en vaak breekt het zweet mij weer uit als ik denk aan die weg van Agua Prieta naar Nuevas Casa Grandes en laat ik met maar eerlijk toegeven . soms neem ik de bus als ik maar even denk aan die ellendige weg , zozeer zit de schrik er nog in en ik ben toch heel wat gewend. Een maal ben ik na 5 km omgedraaid en heb ik de bus genomen omdat ik dacht dat het misschien wel eens druk kon zijn.  De weg van Chihuahua naar Durango is wel mooi , weinig verkeer , maar over het algemeen is het niet lekker fietsen .Als je geluk heb tref je een smalle weg met weinig verkeer maar dat weet je niet van tevoren en meestal is er veel vrachtverkeer en om nu in het midden van de rijstrook te gaan rijden zodat ze wel moeten afremmen(wat sommige anderen doen, zeggen ze) geeft mij ook geen veilig gevoel want volgens mij rijden ze je zo van de weg ,dus zoek ik maar de autopista op ,dan heb je tenminste tijd om om je heen te kijken. De  steden geven mij een beetje lucht en het is een weldadig gevoel niet steeds op je qui vive te moeten zijn hoewel je hier natuurlijk aan andere gevaren blootstaat .

Wanneer een Mexicaan doorheeft dat je de taal machtig bent, dan ontdooien ze, ze zijn niet zo extrovert als Canadezen of Amerikanen. Wanneer jij niks zegt zeggen zij ook niks en kijken alleen maar .
Ik was eens in een armoedig dorp (de straten waren niet geplaveid ) om inkopen te doen en daar werd ik zo vijandig aangekeken dat ik het maar gauw ontvlucht ben .
Maar in het voorbijgaan in de auto hebben ze wel praatjes ,dan is het toeteren en opmerkingen maken maar ja, dan zijn ze anoniem .
Als ik door de straten sluip op mijn Crocks en blote voeten, dan zie je iedereen naar mijn voeten kijken ,dat vinden ze gek. Ik loop maar niet in mijn korte broek want dan vallen ze helemaal om , je zal vast geen Mexicaan in korte broek zien of op blote voeten .