Thursday, November 29, 2007

NR 19 29-11-2007 Morelia

Guanajuato is een stad (78.000 inwoners 2017 m hoogte) die is opgeknapt met UNESCO gelden en het is een heel mooie en schone stad en ook ditmaal komt de rijkdom van deze stad op conto van het rijke 'mijnverleden'. Het is een verademing om door straten te lopen die nu eens niet volgekalkt zijn met leuzen en reclame en ook neonreclame ontbreekt hier.
Het is dus zeer toeristisch maar dat is ook wel eens leuk want het is er zeer levendig en de Mariachi orkestjes spelen op iedere straathoek.
Ik ben naar het monument van verzetsheld El Pipila geklommen ,dat hoog boven de stad uitrijst en vanaf daar heb je een subliem uitzicht over de stad die als een kakafonie van spetterende kleuren aan je voeten ligt. Het is een en al harde kleuren waarin het ene pand nog schreeuweriger van kleur is dan het andere , alleen de donkere vensters zijn eender in hun kleur .

Ze hebben hier ook een ongelooflijk netwerk aan tunnels onder de stad dat kilometers lang is. Ik raakte erbij toeval in verzeild omdat iemand mij die richting uitstuurde.
Het zijn niet de mooie tunnels zoals wij die in Europa kennen, nee, dit is totaal anders. Sommige zijn honderden jaren oud en het lijkt of je door een mijnschacht rijdt, andere zijn met gemetselde bogen en pilaren en andere zijn weer netjes afgestuct maar alle hebben gemeen dat zij zeer slecht verlicht zijn en ik voelde me dan ook niet op mijn gemak, zeker niet toen ik door een stortbui van druipwater moest. Er zijn ook voetpaden in en er staan auto's in geparkeerd.
De tunnels zijn ooit aangelegd om het water van een rivier af te voeren maar toen er na jaren een dam was aangelegd hebben zij het labyrinth gebruikt voor autoverkeer .

Dat brengt mij op auto's. Ik weet, het zijn op zijn tijd best handige vervoersmiddelen, zeker wanneer je een lift krijgt maar zij vergallen het plezier van het fietsen .
Je moet het zo zien, fietsen is in principe geruisloos en je kunt het vergelijken met het varen in een heteluchtballon. Daar zweef je dan , honderden meters boven de grond, de wind voert je  geruisloos mee en je kijkt om je heen en je geniet van de rust (met alleen af en toe de gaskraan open).
En dan plotseling wordt die rust verstoord door een straaljager die voorbij stormt, soms met de naverbrander aan en door de turbulentie die hij veroorzaakt hang je daar te schudden en te slingeren , dan zou het plezier in ballonvaren toch vergaan ?
Nou, zo ervaar je dat op de fiets, om de zoveel seconden passeert er een straaljager en dat is echt een ergernis .

4 comments:

Anonymous said...

Hee Okkernoot,
zoals jij alles weet te omschrijven heb ik geen foto's nodig.
Ik zie, hoor en ruik het zelfs.
Ik hoop alleen dat de natuur in de volgende landen wat mooier is, want volgens mij hou je meer van natuur dan van steden, als ik me niet vergis.
Groetjes Gerry en moedertje ****

Anonymous said...

Hee Sjaak!

Jahaa, nou dat vind ik nou ook! Een echte Harry Mullischch die Sjaak! Enne, nog Picasso-genen ook!
Geweldig!

Nou, ouwe straaljagerpiloot, doe het goed en kijk je uit ?

Hugo

Anonymous said...

test

Anonymous said...

Hai sjaak ik moet ok twee keer lezen hihih maar ik begrijp het nu wel Groeten adrie bredero