NR 14 23-10-2007 Nuevas Casas Grandes

In Tucson logeer ik ruim een week in het huis van Ron en Michelle . Ik bestel nieuwe buitenbanden en ander klein spul ,ik wandel enkele trails en ga ook op bezoek bij het Dessert Museum en daar zie ik dan mijn eerste Mountain Lion (bergleeuw in het nederlands ) , Puma of Cougar of wat voor naam zij nog meer mogen hebben , maar helaas wel in de dierentuin .. Als je door dat museumloopt raak je verbaast over het feit dat er zoveel leven is in die schijnbaar onleefbare desert, leven dat je vaak niet ziet overdag als je er doorheen fietst of wandelt.
Van een afstand zien de berghellingen er kaal uit maar van dichtbij , als je er wandelt ,blijken er wel degelijk ,vaak manshoge struiken, te groeien en het wemelt van alle soorten cacteen ,maar wild krijg je niet of nauwelijks te zien, daar is het overdag te warm voor. Maar als het duister wordt dan komen ze te voorschijn en hoor je door de woonwijk van Ron en Michelle de Coyotes huilen en lopen door de achtertuin van R+M (zij wonen in een buitenwijk van Tucson) de Javelina`s (soort zwijn) en is er kans om een Bobcat te zien en ik heb dat genoegen. Op een avond loopt er een over de patio, hij is 2 tot 3x groter dan een huiskat ,heeft een korte staart alsof hij gecoupeeerd is en hij heeft dezelfde kleur als de grijze streepjeskat.
Ja, de woestijn heeft meer te bieden dan je op het oog zou zeggen en een wandeling erdoor is zeker aan te bevelen.

Als ik vanuit Tucson een paar dagen onderweg ben kom ik door het  schattig oude wild west stadje Tombstone en de naam roept associaties op met de campground aan het begin van de Dempster Hwy die ook Tombstone heette. De tijd is hier echt stil blijven staan om maar eens een cliché te gebruiken en daarom wordt het dankbaar gebruikt om Westerns op te nemen.

In Douglas logeer ik bij de vrouw van het plaatselijk VVV kantoor omdat ik daar om inlichtingen vroeg en dus gelijk uitgenodigd werd. Daar wordt mij aangeraden om een bepaalde route te volgen terwijl die mij juist AFGERADEN moest worden . Achteraf gezien was er geen alternatief maar zij hadden mij geenszins deze route moeten aanraden. Beter was geweest om te zeggen "sla dit stuk over of neem de bus " . Als ik de grens met Douglas en Agua Prieta (het spaanse gedeelte )passeer kom ik in een compleet andere wereld . Is Douglas nog geordend ,een paar meter verderop , als je onder de poort doorgaat ,kom je in en ongeorganiseerde bende terecht en het is een echte cultuurschok voor me . Alles is vol gekladderd met reclame , overal hangen mannen tegen de gevels , er is veel zwerfvuil , luide muziek en de trotoirs verspringen om de 10 meter van nivo.
Ik weet dan ook niets anders te doen dan gauw een hotel te zoeken om op adem te komen.

Als ik de volgende dag op pad ga volgt de weg  de grens en zie ik Zeppelins in de lucht hangen om de grens te bewaken ,het is rustig met verkeer en de zon schijnt en na verloop van tijd buigt de weg zich richting binnenland. Ik weet niet wanneer de ellende begint , ik denk als ik de afslag naar Antilope Wels voorbij ben ,het is aanmerkelijk drukker geworden en ronduit gevaarlijk. De weg is niet al te breed en twee personenauto`s en ik naast elkaar dat gaat , moeilijker wordt het met een vrachtauto ,personenauto en ik , dat kan nèt . Wat niet gaat zijn twee vrachtauto`s naast elkaar en ik , dan moet ik van de weg af. Nu is het de kunst om , als je een vrachtwagen aan ziet komen , achterom kijken of er daar ook een aankomt , is dat het geval dan weet je wat je te doen staat, van de weg af de berm in. Waar ik geen rekening mee hield was dat er vrachtwagens van achteren naderen die elkaar inhalen. Dat gebeurde dus en ik had het geluk op het goede moment achterom te kijken om te zien dat er 10 meter achter mij twee vrachtwagens naderde zonder te claxoneren (die was waarschijnlijk kapot) en als een haas schoot ik de berm in . Nou is dat de berm inschieten ook geen pretje , er ligt een laag asfalt van wel 30 cm nivoverschil met de berm en de bermen zijn niet de bermen als in NL.
In die ruim 100 km naar Nuevas Casas Grandes ben ik zeker 3 x aan een wisse dood ontsnapt . Als ik toen had geweten dat je in Mexico op elke willekeurige plek publiek transport kunt aanhouden had ik dat gedaan.

Na mijn klapband in Alaska ben ik aardig gevrijwaard van andere pech maar 15 dagen na mijn vertrek uit Tucson, op mijn nieuwe Schwalbe banden, rijd ik in een stuk ijzer waarbij er een scheur in mijn nieuwe buiten band onstaat van 3 cm .Met een oud stukje buitenband weet ik de schade te beperken maar je denkt wel van shit , had dat niet na 10.000 km kunnen gebeuren .