NR 20 06-12-2007 Morelia

Ik heb nog nooit zoveel kerken van binnen gezien als tijdens mijn reis door Mexico, maar dat komt omdat door de eeuwen heen de kerken de grootste rijkdom  bezitten , de ene kerk is heel sober en ingetogen terwijl  de andere onbeschaamd zijn rijkdom ten toon spreid .
Dat doet mij denken aan de Barabara kerk in Bunnik. Zo´n 45 jaar geleden had je daar een pastoor, Hegge was zijn naam geloof ik, die zou het toch zo mooi vinden als er 12 gebrandschilderde ramen in de bestaande glas en lood ramen zou komen. Iedere week stond ie op de kansel te schooien voor geld maar uiteindelijk is het maar bij 1 gebleven, dicht bij het koor. Daar liepen de mensen niet warm voor!
Toen ik de eerste dag vanuit Anchorage begon te fietsen en ´s avonds in Whittier aankwam, bedacht ik dat ik teveel bagage bij me had (die mening deel ik nog steeds maar ik zou niet weten wat ik van die 50 kg zou willen missen).
Die avond heb ik mijn bagage eens kritisch bekeken en o.a. mijn spaanse woordenboeken die ik van huis had meegenomen moesten eraan geloven in de veronderstelling dat het sturen van nieuwe vanuit NL gemakkelijk zou zijn .
Toen ik in Tucson was (10 oktober ) heb ik aan Willy gevraagd of zij ze op wilde sturen en ben op 16 okt. uit Tucson vertrokken . Na 5-6 weken heb ik nog niets gezien (ik heb zo nu en dan gewacht en een nieuw adres opgegeven ) dat ik besluit om ze maar opnieuw te bestellen ,ze zullen wel zoekgeraakt zijn .
Intussen ben ik in Morelia aan het wachten en zijn we 52 dagen verder en nog is er geen pakketje zodat ik besluit om een 2 daags uitstapje te maken vanuit Morelia naar Pátzcuaro met de fiets .
Tijdens dat uitstapje rijd ik een rondje om het Lago de Pátzcuaro als ik langs een restaurantje kom waar vis op het menu staat en omdat ik al tijden geen vis gegeten heb besluit ik om vis te bestellen .Wat een desillusie is dat , want wat doen ze , ze gooien een vis zo uit de diepvries in de kokende olie waar ook de kip en de patat in gefrituurd worden , dat is ten eerste al niet zo bevordelijk voor de smaak maar ze laten hem ook te lang in de olie liggen zodat hij hard is en je hem kan breken . Bah , wat een manier om een vis te prepareren.
(later ,op 2 maart 2008 , als ik over mijn eerste schrik heen ben en het nog eenmaal probeert zou mij dit nog een keer gebeuren in Honduras , op dezelfde wijze "bereid" laat ik hem deze keer onaangeroerd .)
Het wachten in Morelia op mijn pakketje werpt toch zijn vruchten af , alleen ontvang ik 2 pakketjes , ik had dus niet opnieuw hoeven bestellen.

Tijdens mijn verblijf in Morelia zie ik op de plaza hoe een familie Indigenas (oorspronkelijke bewoners) met houten plankjes onder hun voeten als schoenen een "tapdans" ten gehore brengen dat best wel kunstig is en zij krijgen veel bijval van de aanwezigen.