NR 24 25-12-2007 Puerto Escondido

De naam Acapulco heeft bij mij altijd een magische betekenis gehad , ik weet niet waarom ,misschien omdat het ver weg is en het een badplaats is . Maar om het alleen een badplaats te noemen doe je het geen eer aan , het is meer dan alleen dat , het heeft ook een oud centrum waar je geneigd ben aan voorbij te gaan .Het Acapulco zoals ik het ken van de televisie is de badplaats met grote hotels aan het strand en dat klopt . Het oude centrum daarentegen heeft zijn gebruikelijke smalle straatjes met zijn gekrioel van haastige mensen . Het meest opvallende vind ik de Volkswagen Kever die bij honderden gebruikt worden als taxi . De Plaza (plein) heeft prachtige grote bomen die een heerlijke schaduw geven op een hete dag . Maar ik zit niet alleen , ik loop naar de "cliff divers " ,dat zijn waaghalzen (voor mij dan ) die van een dertig meter hoge rots in zee duiken en ik breng een bezoek aan de dokter . Enkele dagen terug ben ik met de fiets gevallen waarbij alle 5 mijn knokkels van mijn tenen zijn onvelt en die beginnen een paarse kleur te krijgen . Vraag me niet waarom ik gevallen ben , een ongeluk zit in een smal stukje asfalt ,dat wil zeggen , vaak balanceer je op het randje van het asfalt of alleen op de witte streep aan de rand van het asfalt , zo weinig ruimte is er vaak over voor mij . Maar met een gerust hart verlaat ik de dokter ,volgens hem is alles ok .
Ik maak ook nog een fenomeen mee dat ik nog nooit eerder heb gezien . Ik weet niet hoe het met jullie is maar ik heb mij nooit afgevraagd waar de zwaluwen slapen , daar heb ik nooit bij nagedacht .
Als de schemering begint te vallen komen ze naar de elektriciteitsdraden die over de straten hangen om een plekje voor de nacht te zoeken en dan moet je aan duizenden denken , daarbij gaan ze keurig op afstanden van 5 cm van elkaar zitten . Als er nu een zwaluw daartussen wil gaan zitten wordt hij net zolang gepikt totdat hij een ander plekje gaat zoeken .

In Marquelia was ik weer getuige van het fenomeen zwaluwen maar deze maal was het toch weer anders, ik zit op de stoep van mijn drankje te genieten als er ineens een grote zwerm zwaluwen uit het niets verschijnt en binnen een tiental seconden op de elektra draden neerstrijken en het is alsof het zwaluwen sneeuwt . Het vreemde vind ik dat er niet naar elkaar gepikt word, ook niet als de afstand maar een paar cm is en het is mij al gauw duidelijk waarom, dit is maar een tijdelijke zitplaats, het hele koor (paar honderd ) gaat in de nabijgelegen boom een slaapplekje voor de nacht zoeken en het meest frappante vind ik dat als de laatse in de boom verdwenen is het heftige gekwetter onmiddelijk verstomd .

De kerstdagen breng ik bij 30-35º door in Puerto Escondido , dat is een badplaats of toeristenplaats zo je wilt , maar vooral bekend om de "Mexican Pipeline" , dat zijn de metershoge golven die vanaf de oceaan aan komen rollen en waar de surfers op afkomen .
Het is mooi gelegen aan een U vormige baai met breed zandstrand en hier heb ik nog het geluk dat ik het laatste Cabaña (huisje) kan huren voor 2 dagen want het het is kerst en heel Mexico is op stap .
Ik voel mij niet eenzaam op deze dagen ,althans , niet eenzamer dan anders . Na mijn scheiding was ik teleurgesteld in mijn vrienden want in al die jaren is er nooit een op bezoek geweest en je zou dus kunnen zeggen dat het geen vrienden zijn . Ik zei dan ook tegen mijzelf "die hoef ik nooit meer te zien " maar om helemaal eerlijk te zijn , als er in mijn vriendenkring een scheiding was liep ik ook niet zo hard , blijkbaar moet je eerst ervaren wat voor impact het kan hebben door het zelf mee te maken . Iedereen heeft 24 uur per dag en of je nu werkt of gepensioneerd bent ,allemaal vullen we die 24 uur op onze eigen wijze in en zijn we dus "druk" met de dingen die we gewoon zijn te doen en niemand wijkt daar graag van af omdat het dus een gewoonte is .
Omdat ik niet zwem ,snorkel of van zonnen houd heb ik het na 2 dagen gezien en vervolg mijn reis naar de dorpjes Mazunte , Zapolite en San Agustinillo ,waarover de volgende keer meer .